Paskal Jakobsen
'Van de wereld weet ik niets
Niets dan wat ik hoor en zie, niets dan wat voel
Ik leef van dag tot dag, zonder vrees en zonder doel
Verre landen ken ik niet
Behalve uit m'n atlas, die droom ik elke nacht
Maar ik droom alleen de landen waar ze ooit aan me dacht . . .
Als een mooi en groot geloof
Aan de muur van mijn gedachten
hangt een wereldkaart te wachten tot ze terugkomt...
Met haar reizen in mijn hoofd steek ik vlaggen in de aarde
dezelfde kleur, dezelfde waarde'
(uit 'Liefs uit Londen')
'Op het terras van de welvaart
staat iets vreemds op de menukaart
Dat je bodemloos kunt drinken
tot je dieper niet meer kan
dan de kelder vol van wijn
waar we allemaal al zijn'
'Weet je, alles geeft de geest
maar de wijn nog wel het meest
Aan het einde van het feest
zijn we er allemaal geweest'
(uit 'Laten we gaan dan')
Drummer Chris Gøtte
(door een tragisch ongeval om het leven gekomen in maart 2001)
'Zeven nachten lang
en alles wat ik zie staat scheef
Zeven nachten zuipen
en ik hoopte dat ik dronken bleef
Maar steeds word ik weer nuchter
en steeds weet ik weer waar ik ben
ik wil wel weg, maar ik kan niet weg
hoewel ik echt de weg wel ken
Bij iedere kroeg die sluit
ga ik steevast onderuit
Om jou'
(uit 'Zeven nachten')
'Hé !
ik kom eraan
Nu is het genoeg
Je hebt genoeg gedaan
Hé !
Ik kom eraan
Nu is het genoeg
Voor jou'
(uit 'Blik op oneindig')
Bas Kennis
'Ik draag jou steeds op handen
Je bent m'n stil gerucht
Ik droom van verre landen
Samen op de vlucht'
(uit 'Op handen')
'Wat doet mijn hoofd op de bar?
Maakt m'n haar in de war
Veel te laf, veel te nuchter
om te zien wat waar is en wat niet
Veel te laf, veel te dronken
om te zien wat zwaar is en wat niet'
(uit 'Wat waar is en wat niet')
Peter Slager
'En als ik wacht totdat het beter gaat
gebeurt er niks en kom ik steeds te laat
En als ik wacht totdat jij ooit iets zegt
dan blijft het stil en komt er niets terecht
van wat ik wil
Dan is het nooit eens lucht die trilt
Dan blijft het eeuwig koud en stil...
Vanavond'
(uit 'Anders')
'Dozen vol van vroeger
Dozen vol van pijn
Dozen vol van wroeging
Maar dat hoeft niet zo te zijn...
Alles moet weg, alles moet weg !'
(uit 'Alles moet weg')
'Dat niets zo mooi en eenzaam is
dan rijden door de nacht
Dat eindeloos en vredig is
terwijl jij op me wacht'
'Nu gevoelens en gedachten één zijn
Zijn we nietig en reusachtig,
even groot als even klein
Dat ik honger heb en moe ben,
en dat dat nooit meer overgaat
En dat het ook niet erg is,
maakt het juist de moeite waard'
(uit 'Rijden door de nacht')
Bas Kennis
'Wat ze zegt is prachtig:
Blij je weer te zien !
Maar ik heb niks meer te zeggen
Dus nou, tot ziens, misschien
En ik voel m'n ogen branden
sla ze snel maar neer
Ze glijd me zo uit handen
voor de allerlaatste keer'
(uit 'Neer')
'Je kijkt naar de grond
als een twijfelende bruid
Je krijgt het er niet uit
Het blijft steken in je mond
Dat ene hoge woord
Ik heb het niet gehoord, ik heb het niet gehoord'
(uit 'Lieveling')
'Het lawaai van de lift houd me wakker alle nachten
Thuis had ik een koelkast van dat soort
In de hoek ligt mijn rugzak al dagenlang te wachten
Tot ik weer vertrek zoals dat hoort'
'Je slaapt zo diep, m'n liefste
En ik zo licht, en jij
Je bent zo ver weg, mijn liefste
maar ik wil je hier, dicht bij mij'
(uit 'Kom dichterbij')
'Ik spreek in uitgedroogde tongen
Ik spreek voor allen en voor één
Want zelfs met hese stem bezongen
is geen mens alleen'
(uit 'Dit lied')
'In mijn stad is altijd werk aan de hand
We moeten wachten, vaak en veel te lang'
'Ik moet een taxi voor mijn ogen
geef ze onderdak en vuur
Ik moet een taxi voor mijn ogen
op dit godverlaten uur'
(uit 'Taxi voor mijn ogen')
'Het ijs nog maar een vliesje op de bodem van m'n glas
Steeds meer katers liggen voor mijn deur te wachten
maar ik wil niet verliezen wat al overwonnen was
Dus schenk me nog eens bij, want ik drink op volle kracht'
'Vanavond kijk ik dwars door alles heen
Alles is zo helder, alles is zo licht
Ik en heel de wereld, alles is zo helder
zo bijzonder helder, en zonder veel gewicht'
(uit 'Helder')
Paskal zonder baard en de toenmalige drummer Henk Tjoonk
Henk van Bruggen ©1998